Παιχνίδια αυτοκινήτου

Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετωπίζει ένας γονιός στις διακοπές είναι τα… παιδιά του! Και δεν είναι μόνο ότι αναγκάζεται να περνάει συνεχόμενα 24ωρα μαζί τους, χωρίς το 8ωρο (και βάλε) αναζωογονητικό διάλειμμα της δουλειάς του. Το χειρότερο είναι ότι επειδή συνήθως διακοπές σημαίνει «πάμεκάπουμακριάκαιταπλοίαέχουνακριβύνειπολύ», αναγκάζεται τελικά να περνάει πολλές ώρες μέσα σε ένα αυτοκίνητο μαζί τους. Μετά από πάρα πολλές τέτοιες ώρες μέσα σε ένα αυτοκίνητο με παιδιά λοιπόν, έχω τη λύση:

Παιχνίδια στο αυτοκίνητο για να περνάει ευχάριστα η ώρα ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

  1. Βρες το ζώο

Ξεκινάει ένας γονιός και βάζει στο μυαλό του ένα ζώο. Οι υπόλοιποι, με τη φορά του ρολογιού, κάνουν από μία ερώτηση με τη σειρά, η οποία μπορεί να απαντηθεί μόνο με ΝΑΙ ή ΟΧΙ. (Tip: Στην αρχή βολεύει να κάνουμε ερωτήσεις «κατηγορίας» π.χ. Ζει στη θάλασσα;). Αν κάποιος πιστεύει ότι έχει βρει το ζώο, αλλά τελικά έχει κάνει λάθος, βγαίνει από το παιχνίδι και ξαναπαίζει στον επόμενο γύρο, οπότε αποτρέπεται έτσι το παιδί να αρχίσει να ρωτάει από την αρχή αν είναι η γάτα ή ο σκύλος. Όποιος βρει το ζώο, είναι ο επόμενος που θα βάλει ζώο στο μυαλό του. Αν όμως υπάρχει παιδί (ή και γονιός!) ξερόλας, καλύτερα ο επόμενος που θα βάλει ζώο να πηγαίνει με τη σειρά. Αν το παίξετε με παιδιά προσχολικής ηλικίας, αποδεχτείτε το γεγονός ότι θα καταλήξετε να ψάχνετε για τρικέφαλους μελιτζανί Κύκλωπες, με εφτά πόδια, τους οποίους σίγουρα είχατε δει στο Αττικό ζωολογικό πάρκο!

  1. Βρες τη θερμοκρασία

Ξεκινώντας το αυτοκίνητο, βλέπετε όλοι την ένδειξη θερμοκρασίας στο ταμπλό του αυτοκινήτου. Βάζετε όλοι στοίχημα για το πού ακριβώς θα φτάσει η θερμοκρασία μέχρι να φτάσετε στον προορισμό σας. Εναλλακτικά, μπορείτε να το παίξετε και με απόκλιση μερικών βαθμών. Αν το έδαφος αλλάζει και κινείστε από θάλασσα σε βουνό ή το ανάποδο, αφορμή για να εξηγήσετε στα παιδιά πώς επηρεάζεται η θερμοκρασία. (Για μεγαλύτερη δυσκολία συνδυάζεται και με το 3 παρακάτω)

  1. Βρες την ώρα

Ξεκινώντας το αυτοκίνητο, βλέπετε όλοι την ώρα στο ταμπλό του αυτοκινήτου. Βάζετε όλοι στοίχημα για το ποια ακριβώς θα είναι η ώρα μέχρι να φτάσετε στον προορισμό σας. Εναλλακτικά, μπορείτε να το παίξετε και με απόκλιση μερικών λεπτών. Αν τα παιδιά είναι μεγάλα, μπορείτε να τους εξηγήσετε ότι ταχύτητα είναι απόσταση δια χρόνος, ώστε με το ταχύμετρο να μπορούν να υπολογίσουν καλύτερα. (Για μεγαλύτερη δυσκολία, συνδυάζεται και με το 2 παραπάνω)

  1. Βρες την πινακίδα

Τα παιδιά κοιτάζουν συνεχώς τον δρόμο δεξιά κι αριστερά τους και πρέπει να εντοπίσουν πρώτα την πινακίδα/σήμα/ταμπέλα που θα δουν, καθώς και να πουν πιο γρήγορα από τους άλλους τι ακριβώς σημαίνει, π.χ. ολισθηρό οδόστρωμα, αριστερό (ή δεξί) ζιγκ ζαγκ, συνεχόμενες στροφές για τα επόμενα 800 μέτρα κ.ο.κ. Εκτός των άλλων, είναι και ένα πρώτης τάξης μάθημα οδικής κυκλοφορίας, εκτός κι αν ο οδηγός πέρασε τα σήματα «νύχτα» και π.χ. πει στα παιδιά ότι το κόκκινο δίπλα στο μαύρο αυτοκίνητο σημαίνει πως απαγορεύεται ένα κόκκινο φίατ τούρμπο να προσπεράσει το μαύρο χιουντάι του μπαμπάκα τους.

  1. Βαθμολόγησε το τραγούδι (το αγαπημένο μου)

Δεν ξέρω τι τραγούδια ακούνε τα δικά σας παιδιά, αλλά τα δικά μου ακούνε σύγχρονα ξένα ποπάκια. Και καλά, και σε μένα αρέσουν, δε λέω, αλλά πόσες φορές πια να ακούσεις το Despacito και το Havana; Ε, όσες φορές και να σκεφτείς, όταν μιλάμε για παιδιά, απλώς συνειδητοποιούμε ότι δεν υπάρχει όριο: Για πάντα, είναι η απάντηση. Βαρεθήκατε λοιπόν να ακούτε τα ίδια και τα ίδια; Θέλετε επιτέλους να ακούσετε εκείνον το Μπάουι που είχατε ερωτευτεί; Μήπως βρετανική ανεξάρτητη σκηνή; Ερωτικά γαλλικά ή ιταλικά τραγούδια; Τζάνις Τζόπλιν; Έναν Μητροπάνο, βρε αδερφέ; Σας έχω τη λύση! Φτιάχνετε το CD/MP3/USB stick της αρεσκείας σας και το ξεκινάτε. Τα παιδιά ακούνε υποχρεωτικά τουλάχιστον 1 λεπτό από το κάθε τραγούδι. Μετά πρέπει να το βαθμολογήσουνε και -αν μιλάμε για ξενόγλωσσα τραγούδια- πρέπει να αναγνωρίσουν τουλάχιστον μία ξένη λέξη και να σας πουν τι σημαίνει*. Αν η μέση βαθμολογία είναι πάνω από 7, το τραγούδι ακούγεται ολόκληρο (εκπαιδευτικό tip: βάλτε τα παιδιά να το βρίσκουν, αν π.χ. έχετε τρία παιδιά, εξηγείστε τους πως πρέπει το άθροισμα να είναι πάνω από 21). Εδώ μπορείτε να κάνετε διάφορες παραλλαγές που θα σας επιτρέψουν να ακούσετε περισσότερη ώρα από το κάθε τραγούδι, όπως π.χ. να βρίσκουν τουλάχιστον 2 λέξεις, να χαμηλώσετε τη βαθμολογία ή στη βαθμολογία να συμμετέχει και η δική σας ψήφος, να τους τραγουδάτε κι εσείς λίγο ώστε να αναγνωρίσουν κάποια λέξη (και να κάνετε κι εσείς το κέφι σας) κτλ. Σημείωση: Αυτό μπορείτε να το κάνετε εύκολα και με έναν ραδιοφωνικό σταθμό και επιπλέον, αν έχει RDS και είναι σχετικά γνωστά τα τραγούδια, μπορούν να ψάχνουν να βρουν το όνομα ή τον καλλιτέχνη, αφού πρώτα έχετε κρύψει τη σχετική ένδειξη στην οθόνη. Λάβετε υπόψη πως η βαθμολογία είναι επικίνδυνο θέμα για τσακωμούς (αν π.χ. ένα τραγούδι αρέσει στα δύο παιδιά και βάλουν 10, αλλά όχι στο τρίτο που καλείται να ψηφίσει μετά και αυτό βάλει 1, το τραγούδι δεν προκρίνεται), οπότε ξεκαθαρίστε το «πάνω από 21» πως σημαίνει 22 και βάλτε και τη δική σας ψήφο στο παιχνίδι, ώστε να επηρεάζετε εσείς το αποτέλεσμα και όχι αυτά!

* Αν μιλάμε για ξενόγλωσσα τραγούδια, να έχουν κάνει τα παιδιά 1-2 χρόνια την αντίστοιχη γλώσσα

Και να θυμάστε: Αν τίποτα από όλα αυτά δεν πιάσει κι εσείς χρειάζεστε επειγόντως λίγη ησυχία όσο οδηγείτε, αντί να ρισκάρετε ένα τρακάρισμα, κάντε μια στάση για τσίσα, νερό, καφέ, τυρόπιτα ή στην τελική, αν όλα τα άλλα έχουν αποτύχει, δώστε τους για περιορισμένη ώρα ένα τάμπλετ στο χέρι.

Καλές, ασφαλείς και ευχάριστες διαδρομές!

Advertisements

Ειρηνευτική Εισβολή

Ήμουν τριών μηνών τότε

και μου λες ότι δε θυμάμαι τίποτα

ότι δεν έχω μνήμες.

Μα πώς να ξεχάσω τις μνήμες

που δεν ήταν ποτέ μόνο δικές μου;

Πώς να αποβάλω, πώς να ξεριζώσω

ό,τι με καθορίζει

ό,τι με έκανε αυτό που είμαι;

Πώς να ξεχάσω της γιαγιάς μου το “Δεν Ξεχνώ”;

Κι αν σταματήσω να το γράφω;

Μα είναι ήδη γραμμένο μέσα μου

με αίμα.

And be loved

Όσλο, 31 Αυγούστου.

Ταινιάρα του 2011 από τον Joachim Trier σε σενάριο επηρεσμένο από το μυθιστόρημα “Le feu follet” του 1931, με έναν εξαιρετικό Anders Danielsen Lie στο ρόλο του αυτοκτονικού καταθλιπτικού πρώην (!) πρεζάκια που παίρνει μια μέρα άδεια από το κέντρο αποτοξίνωσης, για να πάει σε μια συνέντευξη για δουλειά και βρίσκει έτσι την ευκαιρία να συναντήσει παλιούς φίλους και να προσπαθήσει να κλείσει κάποιους λογαριασμούς…. Ο Άντερς σε καποια φάση κάθεται μόνος του σε ένα καφέ και ακούει τούς γύρω του να συνομιλούν, όπου μια κοπέλα λέει σε μια φίλη της τι εύχεται για να πετύχει στη ζωή της:

I want to marry, have kids.

Travel the world. Buy a house.

Have romantic holidays.

Eat only ice cream for a day.

Live abroad.

Reach and maintain my ideal weight.

Write a great novel.

Stay in touch with old friends.

I want to plant a tree.

Make a delicious dinner from scatch.

Feel completely successful.

Go ice-bathing, swim with dolphins.

Have a birthday party, a proper one.

Live to be a hundred.

Stay married until I die.

Send an exciting message in a bottle and get an equally interesting reply.

Overcome all my fears and phobias.

Lie watching the clouds all day.

Have an old house full of knickknacks.

Run a full marathon.

Read a book that’s so great I’ll remember quotes from it all my life.

Paint stunning pictures that show how I really feel.

Cover a wall with paintings and words close to my heart.

Own all the seasons of my favourite shows.

Attract attention to an important issue, make people listen to me.

Go skydiving, skinny-dipping, fly a helicopter.

Have a good job I look forward to every day.

I want a romantic, unique proposal.

Sleep beneath open skies.

Hike on Besseggen, act in a film or play at the National Theatre.

Win a fortune in the lottery.

Make useful everyday items.

And be loved.

Ο Άντερς ρίχνει μια τελευταία ματιά στην κοπέλα και σηκώνεται και φεύγει από το καφέ…

(Anders Danielsen Lie in “Oslo August 31st” by Joachim Trier, 2011)

αγάπην δε μη έχω, ουδέν ειμί

Εάν ταις γλώσσαις των ανθρώπων λαλώ και των αγγέλων, αγάπην δε μη έχω, γέγονα χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλαλάζον.

Και εάν έχω προφητείαν και ειδώ τα μυστήρια πάντα και πάσαν την γνώσιν,

και εάν έχω πάσαν την πίστιν, ώστε όρη μεθιστάνειν, αγάπην δε μη έχω, ουδέν ειμί.

(…)

Νυνί δε μένει πίστις, έλπίς, αγάπη, τα τρία ταύτα μείζων δε τούτων η αγάπη.

(Juliette Binoche in “Trois couleurs: Bleu” by Krzysztof Kieslowski)

Μαζί ή τίποτα

– How’s the trial going?

– They’ll get their punishment, I promise you.

(Samia Muriel Chancrin and Diane Kruger in “Aus dem Nichts” by Fatih Akin, 2017)

Pantelleria

– Yeah, well, adjust your goals, not the world.

– Is that the same advice you’d give Pen?

– No! She’s young. She should change the world any chance she gets.

(Ralph Fiennes and Matthias Schoenaerts in “A Bigger Splash” by Luca Guadagnino, 2015)

Bullseye

– It’s like this. You wake up. Then you watch TV. You get in the car, then you listen to the radio. Then you go to you little job or your little school but we’re not gonna hear about that on the 6pm news.

Why? Because nothing is really happening

Then you go home and watch some more TV. Or maybe it’s a fun night, and you go out and you watch a movie. I mean it’s got so bad, that half the time the people on TV, inside the TV, they’re watching TV. And what are all these people watching?

People like me.

And what are all you doing right now? You’re watching me. Don’t you think you would have changed the channel by now if all I did was getting “A” in geometry?

(Ezra Miller in “We Need to Talk About Kevin” by Lynne Ramsay, 2011)

A confused patient

– I mean, you’re a doctor, right? Am I dying? Can you tell me that?
– No.
– No, you can’t tell me?
– I can’t tell you.
– You can’t tell me if you can’t tell me?
– No.
– No, you can’t tell me… because you’re not allowed to?
– No.

(Philip Seymour Hoffman in “Synecdoche, New York” by Charlie Kaufman, 2008)

Sing it to me baby…

– Have you got a stutter?
– Y-y-yeah. A b-b-bit.
– OK, fine. Don’t worry, don’t worry. Do you know where they’ve gone?
– Y-y-y…
– Fine, fine. Where?
– The Ca… Hotel.
– Hotel? Which hotel?
– Ca… The Ca… The Ca… The Ca…
– Go on.
– Ca-ca-ca…
– All right. Wait, wait, wait, wait, wait, wait, wait, wait. Slowly. Very slowly. Slowly.
– The C… The Ca… The C… The Ca…
– No hurry.
– The C-C-Ca…
– Sing it. Sing.
– # The Ca… The Ca… The Ca… The Ca… Ca…
– Plenty of time.
– # Ca… Ca… The Ca…
– Oh, come on! Sorry. I’m sorry. Um… All right, wait.
– # The Ca… The…
– Here. Write it. Cathcart Towers Hotel?
– Cathcart Towers Hotel.

(John Cleese and Michael Palin in “A Fish Called Wanda” by Charles Crichton and John Cleese, 1988)