Παιχνίδια ταξιδιού

Βρίσκεστε σε μια ξένη χώρα! Επισκέπτεστε μια άγνωστή σας πόλη και έχετε απίστευτη όρεξη, αφού φάτε ένα γερό πρωινό, να ξεποδαριαστείτε, να την περπατήσετε, να μάθετε κάθε σοκάκι της, να δείτε μουσεία, να φάτε εκεί που τρώνε οι ντόπιοι, να μπείτε σε μετρό, λεωφορεία και να γυρίσετε αργά το βράδυ, νεκροί από κούραση αλλά με ένα χαμόγελο μέχρι τ’ αυτιά.

Όμως υπάρχει -ξανά- ένα πρόβλημα: Τα παιδιά σας!

Δεν είστε μόνοι σας όπως παλιά! Κουβαλάτε όπου πάτε και τα παιδιά, που γκρινιάζουν για τη βόλτα από το πρώτο βήμα εκτός ξενοδοχείου! Που θέλουν να γυρίσουν πίσω και να δουν τηλεόραση ή να ανοίξουν το τάμπλετ! Που πεινάνε κάθε μισή ώρα και θέλουν να πάνε τουαλέτα κάθε δέκα λεπτά! Τι κάνετε; Ποια είναι η λύση; Μα τα… παιχνίδια ταξιδιού, τα παιχνίδια που έρχονται για να κλείσουν την τριλογία παιχνιδιών, η οποία ξεκίνησε με τα παιχνίδια αυτοκινήτου και συνέχισε με τα παιχνίδια εστιατορίου. Ξεκινάμε λοιπόν!

Για τις διαδρομές:

  • Βρες το αυτοκίνητο

Βάζετε τα παιδιά σας να κοιτάζουν τα αυτοκίνητα που περνούν, ψάχνοντας ένα αυτοκίνητο ίδιο ή παρόμοιο με το δικό σας, του παππού, του θείου ή γενικά κάποιο που να είναι σχετικά δύσκολο να βρεθεί (tip: Προσαρμόστε το παιχνίδι αναλόγως της δυσκολίας. Για παράδειγμα στο Παρίσι για να βρεις ισπανικό αυτοκίνητο, π.χ. μάρκας SEAT, πρέπει να κάνεις τάμα, οπότε σε τέτοια περίπτωση αρκεί τα παιδιά να βρουν μόνο τη μάρκα και όχι το ακριβές μοντέλο).

  • Βρες τη λέξη

Ζητάτε από τα παιδιά σας να ψάχνουν επιγραφές καταστημάτων, εστιατορίων, διαφημιστικές κ.ο.κ., για να βρουν σε αυτές, λέξεις που είναι ίδιες ή μοιάζουν με κάποια ελληνική, όπως café, airplane, bibliothek, telephon, theatre, architecture, apotheke (tip: Υποθέτω μπορείτε να το παίξετε και σε πόλεις που δεν έχουν το λατινικό αλφάβητο, όπως π.χ. στο Τόκιο, αλλά προετοιμαστείτε να ακούσετε από το στόμα τους κάθε βρισιά που δεν ξέρατε ότι υπάρχει).

Για το μουσείο:

  • Βρες τη λεπτομέρεια

Μπαίνετε σε μια αίθουσα με πίνακες ζωγραφικής και βάζετε τα παιδιά να ψάξουν σε ποιον πίνακα υπάρχει η λεπτομέρεια που θα τους πείτε. Για παράδειγμα, πού απεικονίζεται κάποιος να κρατάει ένα τριαντάφυλλο ή πού υπάρχει η σημαία κάποιας συγκεκριμένης χώρας. Εναλλακτικά μπορείτε να τους πείτε να βρουν τον συνολικό αριθμό κάποιων αντικειμένων, π.χ. πόσα μήλα θα βρείτε σε όλους τους πίνακες της αίθουσας. Αφού επιστρέψουν με τα αποτελέσματα, προχωράτε στην επόμενη αίθουσα και κρατάτε το σκορ ώστε να βγει ο νικητής του μουσείου, αυτός δηλαδή που βρήκε τη λεπτομέρεια στις πιο πολλές αίθουσες (tip: είναι η μόνη λύση να δουν όλους τους πίνακες και να σας αφήσουν κι εσάς να κάνετε το ίδιο).

  • Βρες τον καλλιτέχνη (tip: για δυνατούς θέτες και λύτες)

Χρησιμοποιώντας ένα έκθεμα, δείχνετε στα παιδιά σας την τεχνοτροπία ενός καλλιτέχνη και τους επισημάνετε ποια σημεία πρέπει να προσέξουν. Μετά, κρύβοντας βεβαίως τα στοιχεία του, τους βάζετε να μαντέψουν αν ένας πίνακας ή ένα γλυπτό που θα τους δείξετε, ανήκει ή όχι στον συγκεκριμένο καλλιτέχνη.

Γνωρίζετε καλά πως τα παιδιά σας, ενώ όταν παίζουν με τους φίλους τους στο πάρκο μπορούν να το κάνουν ακατάπαυστα για τρεις τέσσερις ώρες, αντίθετα αν αρχίσουν να περπατάνε θα κουραστούν στα πρώτα δέκα λεπτά, οπότε χρειάζεται υπομονή αλλά και να βρείτε τρόπους εκτόνωσης και διαχείρισης της κατάστασης. Ο λόγος που επιμένω στα παιχνίδια είναι γιατί μπορείτε να παίξετε κι εσείς μαζί τους. Και μάλιστα όχι μόνο μπορείτε, αλλά σας το προτείνω. Βρείτε λοιπόν κι εσείς μια λέξη σε επιγραφή, ψάξτε το αυτοκίνητό σας στον δρόμο, κάντε λάθος στο μέτρημα των μήλων στους πίνακες και αφήστε να σας διορθώσουν, πείτε τους να κρύψουν αυτά το όνομα ενός ζωγράφου και να βρείτε εσείς ποιος είναι… Αν συμμετέχετε κι εσείς στα παιχνίδια, θα περάσετε όλοι πιο ωραία.

Σημαντικό είναι σε κάθε εξόρμησή σας να εφοδιάζετε τα παιδιά με σακίδια πλάτης που θα έχουν μέσα νερό, φαγητό (που τους αρέσει) και ίσως κάποιο γλυκό. Αν τα παιδιά σας είναι και λίγο του αθλητισμού, μια μπάλα ποδοσφαίρου κάνει θαύματα. Σε πολλές πόλεις θα βρείτε μεγάλα πάρκα και χώρους όπου τα παιδιά μπορούν να τρέξουν και να ξεσκάσουν και το να τους ρίξετε και μια μπάλα εκεί, θα είναι σαν να τα φορτίζετε για ακόμα δύο ώρες. Κάθε λίγο και λιγάκι βάλτε στο πρόγραμμα και κάτι «δικό» τους, π.χ. ένα ωραίο πάρκο, ένα μουσείο επιστημών, μια βάφλα, ένα παγωτό, ένα σακουλάκι πατατάκια, άραγμα σε ένα παγκάκι, ένα αναμνηστικό παιχνιδάκι… οτιδήποτε που ξέρετε ότι θα τους αρέσει και θα τα ξεκουράσει. Κοινώς, καλοπιάστε τα.

Και θυμηθείτε, αν τα παιδιά σας περάσουν καλά, τότε και μόνο τότε θα περάσετε κι εσείς.

Καλό ταξίδι! 🙂

Τοιχόσφαιρο

20150606_130538

ΤΟ ομολογώ: Βαριόμουνα σήμερα να παίξω με τα παιδιά. Και ήταν κι εκείνο το ούζο το καζανιστό από τη Χίο που μου είχε φέρει ο κουμπάρος μου ο Στέφανος, που το είδα στα κλεφτά να μου κλείνει το μάτι. Θυμήθηκα λοιπόν ένα παιχνίδι που μου είχε πει ο κουμπάρος μου ο Φίλιππος (ούτε Κύπριος να ήμουνα με τόσους κουμπάρους!) το προσάρμοσα λίγο και έτσι προέκυψε το παρακάτω:

Χρειάζεστε: 3 μεγάλα πλαστικά πιάτα, 1 μαρκαδόρο, λίγο μπλου τακ ή θερμοκόλλα, 1 μπάλα, 1 τοίχο, 1 χαρτί, 1 μολύβι ή στυλό.

Οδηγίες: Γράφετε στο κέντρο του κάθε πιάτου με μεγάλα γράμματα τους αριθμούς 1, 2, 3 αντίστοιχα. Βάζετε λίγο μπλου τακ ή θερμοκόλλα πίσω από το κάθε πιάτο και το κολλάτε στον τοίχο. Για μικρά παιδιά, καλύτερα το πιάτο με τον αριθμό “3” να το βάλετε χαμηλά, ώστε να το πετυχαίνουν πιο εύκολα.

20150606_130431 (Small)Παιχνίδι: Κάνετε πρωτάθλημα με 10 σουτ για τον καθένα. Αναλόγως του ποιο πιάτο βρίσκετε (γι΄αυτό τα θέλαμε πλαστικά, για να ακούγεται ο ήχος), στην κάθε βολή γράφετε και τον αριθμό του πιάτου. Αυτός που στο τέλος έχει το μεγαλύτερο άθροισμα κερδίζει. Οι άλλοι που έχασαν θα θέλουν τη ρεβάνς, οπότε επαναλαμβάνετε κατά βούληση (όχι τη δική σας απαραίτητα).

Ηλικίες: 1-99 ετών. Καλύτερα όμως να μην παίξετε στο ίδιο πρωτάθλημα μαζί με τα παιδιά σας. Μπορεί να απογοητευτείτε, πιστέψτε με!

Συμβουλή εκ των υστέρων: Διαλέξτε τοίχο που φτάνει μέχρι το ταβάνι και όχι τοιχάκι, εκτός αν θέλετε να παίξετε και τα γνωστά “σκαλάκια”. 🙂

!!!Update!!!: Ήρθε σήμερα ο μικρός μου (στην πιο πάνω φώτο με το περιβραχιόνιο από χαρτί υγείας), τέσσερα χρόνια μετά, και μου λέει “Μπαμπά, θυμάσαι εκείνο το παιχνίδι με τα πιάτα στον τοίχο; Μου το ξαναφτιάχνεις;” Ε, μπορούσα να του χαλάσω χατήρι; Σημείωση: Και ΜΕ ΧΑΡΤΙΝΑ πιάτα μια χαρά είναι!

BayNOTwatch

DSC_1563ΤΟ Σάββατο που μας πέρασε είχαμε πάει οικογενειακά στη θάλασσα. Φεύγοντας πλέον και αφού ντυθήκαμε όλοι, συνειδητοποιώ πως μας έλειπε το ένα από τα δύο νεροπίστολα και δε θα άντεχα την γκρίνια του να έχουμε μόνο ένα νεροπίστολο και -το κυριότερο- ποιανού θα ήταν αυτό. Σκεφτόμενος τους τσακωμούς των αγοριών για το μοναδικό νεροπίστολο, ευτυχώς κοιτάζω και το βλέπω λίγο μακρύτερα, εκεί που έσκαγε το κυματάκι. Όπως σηκώνομαι και προχωρώ, πιάνει το μάτι μου τυχαία μια μπάλα που ξέφυγε από τα χεράκια μιας παρέας τεσσάρων πιτσιρικάδων και έπεσε στη θάλασσα. Ένα μικρός μπαίνει για να την πιάσει. Τον παρακολουθώ. Την αρπάζει ενώ το νερό του είναι στο στήθος. Γυρνάει να επιστρέψει και το νερό του είναι στο λαιμό. Το αμέσως επόμενο δευτερόλεπτο, εξαφανίζεται. Ένα απαλό κυματάκι τον σκέπασε και το παιδάκι έμεινε από κάτω, βυθίζοντας τα χέρια του ασυναίσθητα για να σπρώξει το νερό να σηκωθεί. Απόλυτη ησυχία. Η μπαλίτσα επιτέλους ελεύθερη, συνέχισε ξανά την πορεία της προς το άγνωστο. Τα άλλα τρία παιδάκια συνέχιζαν να παίζουν με κουβαδάκια και πετρούλες. Οι γονείς τους -δύο ζευγάρια- ήταν κοντά, στα τέσσερα περίπου μέτρα και έπιναν τον καφέ τους. Σηκώθηκαν έντρομοι όταν με είδαν με βρεγμένα ρούχα να βγαίνω από τη θάλασσα κρατώντας αγκαλιά τον σοκαρισμένο μικρό.

Είναι η τρίτη φορά που μου συμβαίνει κάτι αντίστοιχο, ευτυχώς και αυτή με αίσιο τέλος. Την πρώτη φορά ήταν η βαφτιστήρα μου που σκόνταψε και έπεσε με το πρόσωπο στην άκρη της παραλίας, σε πέντε εκατοστά νερό. Την κοιτούσαμε με τον πατέρα της και περιμέναμε να σηκωθεί. Δεν σηκωνόταν. Το παιδάκι πνιγόταν με καλυμμένο μόνο το πρόσωπο από νερό. Δεν φώναζε, ούτε κούναγε χέρια-πόδια, όπως βλέπουμε στην τηλεόραση. Όσοι λοιπόν πηγαίνετε με μικρά παιδιά στις θάλασσες, μην παρασύρεστε. Όσο πιθανό είναι να τα σώσει η Πάμελα Άντερσον, άλλο τόσο είναι να κουνάνε τα χέρια και να φωνάζουν “βοήθεια” την ώρα που πνίγονται. Ό,τι κι αν κάνετε, ένα μάτι πάντα στα παιδιά σας.

Σημείωση: Εννοείται πως μάζεψα ΚΑΙ την μπάλα του πιτσιρικά ΚΑΙ το νεροπίστολο των δικών μου. Διαφορετικά ακόμα θα άκουγα την γκρίνια ΟΛΟΝΩΝ τους…