Το Δείπνο – Χέρμαν Κοχ

ΣΥΝΗΘΩΣ διαβάζω τα βράδια στο κρεβάτι πριν κοιμηθώ και όταν τελειώσω ένα βιβλίο, την επόμενη μέρα γράφω ένα post και το παρουσιάζω. Το δείπνο όμως το τελείωσα την Κυριακή το βράδυ, την Κυριακή δηλαδή των εκλογών. Τη Δευτέρα το πρωί όλος ο κόσμος σε Ελλάδα και Ευρώπη διάβαζε για τα κατορθώματα του Τσίπρα. Έτσι κι εγώ. Ούτε ήθελα να γράψω για βιβλίο, ούτε και να διαβάσω άλλες ειδήσεις εκτός από πολιτικές. Περίμενα λοιπόν να περάσουν λίγες μέρες και τώρα που βλέπω πως κι εγώ σιγά-σιγά άρχισα να ενδιαφέρομαι για άλλα πράγματα πιο… καλλιτεχνικά, σκέφτηκα πως ήρθε η ώρα του. Άσε που είναι και επίκαιρο τελικά γιατί ένας βασικός ήρωας της ιστορίας είναι ο επόμενος πρωθυπουργός της χώρας!

Ήρωας μας ο Πάουλ, πρώην καθηγητής ιστορίας σε σχολείο στην Ολλανδία. Ο Πάουλ είναι παντρεμένος με την Κλερ και έχουν μαζί ένα δεκαπεντάχρονο αγόρι, τον Μισέλ. Ο Πάουλ και η Κλερ είναι καλεσμένοι σε δείπνο από τον αδελφό του Σερζ Λόμαν και τη γυναίκα του Μπαμπέτ. Ο Σερζ είναι ο αρχηγός της αντιπολίτευσης και -βάσει των δημοσκοπήσεων- ο επόμενος πρωθυπουργός της Ολλανδίας στις εκλογές που επίκεινται. Με την Μπαμπέτ έχουν και αυτοί δύο αγόρια περίπου στην ίδια ηλικία με τον Μισέλ. Ο Πάουλ δεν έχει κέφι να πάει στο δείπνο αυτό και ήδη από την πρώτη στιγμή που συναντιούνται, υπάρχει ένταση.

(…) Δεν είχα όρεξη να φάω στο εστιατόριο. Ποτέ δεν έχω. Ένα κλεισμένο ραντεβού για το άμεσο μέλλον είναι ο προθάλαμος της κόλασης, η ίδια η βραδιά είναι η κόλαση. Κι αρχίζει ήδη το πρωί, μπροστά στον καθρέφτη: τι θα φορέσεις κι αν θα ξυριστείς ή όχι. Αφού με το καθετί κάτι δηλώνεις, είτε σκισμένο και λεκιασμένο τζιν διαλέξεις, είτε καλοσιδερωμένο πουκάμισο. Αν μείνεις μια μέρα αξύριστος, βαριόσουν να ξυριστείς. Αν μείνεις δύο, αναπόφευκτα θα σε ρωτήσουν αν πρόκειται για καινούργιο λουκ. Αν μείνεις τρεις και παραπάνω, απέχεις ένα βήμα μόλις από την ολική κατάρρευση. «Είσαι καλά; Δεν πιστεύω να είσαι άρρωστος;» Ό,τι κι αν κάνεις, ελεύθερος δεν είσαι. Ακόμα κι αν ξυριστείς, δεν είσαι ελεύθερος. Γιατί και με το ξύρισμα κάτι δηλώνεις. Προφανώς θεώρησες την αποψινή βραδιά τόσο σημαντική που ξυρίστηκες – βλέπεις τους άλλους να σκέφτονται. Κατά βάθος, με το ξύρισμα το σκορ είναι ήδη 1-0 εις βάρος σου.  (…)

Όσο προχωράει η νύχτα, η ένταση μεταξύ των ζευγαριών κορυφώνεται και παράλληλα αποκαλύπτεται ο πραγματικός λόγος που τους κάλεσε ο Σερζ: Να συζητήσουν για το πώς θα αντιμετωπίσουν το γεγονός ότι τα παιδιά τους εμφανίζονται σε βίντεο δημοφιλούς εκπομπής της τηλεόρασης όπου κακομεταχειρίζονται και εντέλει πυρπολούν μια άστεγη μπροστά από ένα ΑΤΜ. Τα πρόσωπα των παιδιών τους δεν αναγνωρίζονται, αλλά αυτοί ως γονείς ξέρουν πολύ καλά την αλήθεια και τώρα καλούνται να αποφασίσουν: Θα σπρώξουν τα παιδιά τους στη δικαιοσύνη με άμεσες συνέπειες στη ζωή των ίδιων των παιδιών, αλλά και έμμεσες στη δική τους, με κυριότερη τον αντίκτυπο στην πολιτική ζωή του Σερζ; Ή θα αποσιωπήσουν το γεγονός και θα ζήσουν στο ψέμα και το άγχος των αποκαλύψεων από οποιονδήποτε στο μέλλον; Ηθικά θα άντεχαν κάτι τέτοιο;

(…) Προς μεγάλη μου απογοήτευση, ωστόσο, η Μπαμπέτ δεν είπε τίποτα. Την έβλεπες σχεδόν να καταπίνει με δυσκολία το αναμφίβολα δολοφονικό της σχόλιο για τον φελλό. Πάντως κάτι είχε συμβεί που αναπτέρωσε τις ελπίδες μου ότι ίσως αργότερα μέσα στο βράδυ να γινόταν η έκρηξη που ευχόμουν. Ήταν σαν το πιστόλι στο θέατρο: όταν κάποιος κραδαίνει ένα πιστόλι στην πρώτη πράξη του έργου, μπορείς να είσαι σίγουρος ότι κάποιος θα το χρησιμοποιήσει πριν πέσει η αυλαία. Αυτός είναι ο νόμος του δράματος: ο ίδιος νόμος που προστάζει να μην εμφανίζονται πιστόλια αν δεν πρόκειται να πυροβολήσουν κανέναν. (…)

Όλη η ιστορία διαδραματίζεται ουσιαστικά γύρω από το δείπνο, με τα κεφάλαια να μας σερβίρονται με την ίδια σειρά όπως και τα πιάτα στο τραπέζι. Περίμενα κάθε βράδυ να διαβάσω τη συνέχεια και αντί για πυτζάμες ήθελα να βάλω τα καλά μου και να κάτσω κι εγώ στο τραπέζι μαζί τους! Το όλο στήσιμο και οι διάλογοι σχεδόν παραπέμπουν σε θεατρικό παρά σε μυθιστόρημα. Ήδη γίνεται ταινία απ’ ότι διάβασα, αλλά θα μου άρεσε πολύ να το έβλεπα ανεβασμένο σε μια αθηναϊκή θεατρική σκηνή.

Εκδόσεις Μεταίχμιο. Βαθμολογία 7/10

Advertisements

One thought on “Το Δείπνο – Χέρμαν Κοχ

Leave your Comment

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s