Ο εκατοντάχρονος που πήδηξε από το παράθυρο και εξαφανίστηκε – Γιούνας Γιούνασον

ο εκατοντάχρονοςΑΦΟΥ το διάβασα στο οπισθόφυλλο πως είναι τύπου Φόρεστ Γκάμπ το βιβλίο, γιατί δεν το παράτησα; Ποιός άλλωστε θα είχε όρεξη να διαβάσει σε βιβλίο την ιστορία του Φόρεστ Γκάμπ; Το μόνο που άξιζε ήταν η ερμηνεία του Τομ Χανκς -οκέι, το έβλεπες και για τη θεά Ρόμπιν Ράιτ- και γεγονός είναι πως πέρναγες ευχάριστα δύο-δυόμιση ώρες. Όχι και να διαβάσεις όμως βιβλίο 500 σελίδων με τα κατορθώματα του! Ή μήπως ναι;

Μάλλον τελικά θα μείνω στο αρχικό μου όχι. Πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω το πώς ένα τέτοιο βιβλίο με αυτό το θέμα, ήδη έχει ξεπεράσει παγκοσμίως τα 5 εκατομμύρια αντίτυπα.

Ήρωας μας ο Άλαν Κάρσον που την ημέρα των εκατοστών γενεθλίων του, αποφασίζει να το σκάσει από το γηροκομείο που έμενε. Χωρίς να έχει κάποιο πλάνο, καταλήγει στον σταθμό λεωφορείων όπου εκεί ξεκινάει μια απίστευτη (κυριολεκτικά εννοώ) περιπέτεια με κλοπιμαία, συμμορίες, δολοφόνους, μπάτσους, βότκα, σνάπς, ελέφαντες και γενικά καταστάσεις τρελής τυχαιότητας και αμοραλισμού. Σε εμβόλιμα κεφάλαια μαθαίνουμε παράλληλα όλη την ιστορία του, από τη μέρα που γεννήθηκε, μέχρι τη μέρα που αναγκάστηκε να ζήσει σε γηροκομείο, γνωρίζουμε όλους τους διάσημους αρχηγούς κρατών που συνάντησε, όπως τον Τσόρτσιλ, τον Στάλιν και τον Μάο Τσε Τουνγκ και βλέπουμε την ευκολία που άλλαζε στρατόπεδα, μέχρι να καταλήξει… κατάσκοπος της CIA.

(…) Όταν ο Χάτον έμαθε πως ο Άλαν γνώριζε τον Γιούρι Μπορίσοβιτς από παλιά και πως ο Γιούρι χρωστούσε, ενδεχομένως, μια χάρη στον Άλαν, τότε σκαρφίστηκε ένα σχέδιο.

Ο Άλαν δεν είχε ακούσει και τόσο προσεκτικά ποιες ήταν οι παγκόσμιες πολιτικές πτυχές αυτού του σχεδίου, διότι όπως ήταν γνωστό ο Άλαν όταν άκουγε τους ανθρώπους να συζητούν για πολιτική σταματούσε να ακούει. Ήταν κάτι που γινόταν αυτόματα.

Ο Σοβιετικός πυρηνικός επιστήμονας είχε συνέλθει και κουνούσε τώρα το κεφάλι του σαν να παραδεχόταν όσα άκουγε. Ούτε στον Γιούρι άρεσε η πολιτική, δεν ήταν το αγαπημένο του θέμα συζήτησης με κανέναν τρόπο. Ήταν βεβαίως σοσιαλιστής βαθιά μέσα του, αλλά αν κάποιος του ζητούσε να εξηγήσει αυτή τη στάση του θα προβληματιζόταν πολύ.

Ο Άλαν έκανε μια ειλικρινή προσπάθεια, πάντως, να συνοψίσει τι είχε πει ο μυστικός Χάτον. Ήταν προφανώς κάτι που είχε σχέση με το ότι η Σοβιετική ένωση είτε θα έκανε επίθεση στις ΗΠΑ με πυρηνικά όλα, είτε δε θα έκανε.

Ο Γιούρι έγνεψε ξανά καταφατικά και συμφώνησε πως μάλλον έτσι είχαν τα πράγματα. Είτε το ένα είτε το άλλο θα συνέβαινε, αυτό ήταν το σίγουρο. (…)

Εντάξει. Είναι μια ιστορία που συμβαίνει ό,τι πρέπει να συμβεί για να αναδείξει έναν μάλλον χαζούλη, ανήθικο, απολιτίκ ήρωα σε τί; Σε τίποτα! Είναι απλώς ένας τρόπος του συγγραφέα, χωρίς να παίρνει ανοιχτά πολιτική θέση (ίσως εκτός του κομματιού με τον Στάλιν), να ξαναγράψει με κάποιο χιούμορ την σύγχρονη ιστορία και να μας πει πως όλοι οι ηγέτες ήταν καρικατούρες και γκάγκστερ και πως όλοι οι πόλεμοι αλλά και οι παγκόσμιες συμφωνίες αφοπλισμών έγιναν κατά τύχη ή για πλάκα. Πες μας και κάτι που δεν ξέρουμε ρε Γιούνας!!! 🙂

Το βαρέθηκα.

Εκδόσεις Ψυχογιός. Βαθμολογία 5/10

 

 

 

Advertisements

One thought on “Ο εκατοντάχρονος που πήδηξε από το παράθυρο και εξαφανίστηκε – Γιούνας Γιούνασον

  1. Pingback: Το Στίγμα – Τσέβυ Στίβενς | Στιγμιότυπα

Leave your Comment

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s