Τρίαθλο Να το Λατρέψεις είναι Εύκολο – Χρίστος Χρίστου

triathlochristouΟ παιδικός μου φίλος Χάρης Ιωαννίδης μου έχει επιτρέψει -μετά από πολλές παρακλήσεις που έφτασαν και σε εκβιασμούς κάποιες φορές- να τον συμβουλεύω και να του λέω τη γνώμη μου πού και πού για εκδόσεις βιβλίων που έχει ή που σκέφτεται να αναλάβει. Έτσι, στα μέσα του καλοκαιριού είχα διαβάσει ένα πρώτο πρόχειρο του βιβλίου του Χρίστου και είχα κληθεί να πω την γνώμη μου. Μόλις τώρα έλαβα στα χέρια μου τη (δεύτερη) έκδοση του βιβλίου και έτσι μπορώ επιτέλους να δημοσιοποιήσω τι του είπα τότε.

Το εντυπωσιακό είναι το εξής: Κατορθώνει με το βιβλίο αυτό να δώσει κίνητρο ενασχόλησης με τον αθλητισμό ακόμη και σε κόσμο που δεν έχει καμία σχέση με αυτόν. Αυτή την αίσθηση πήρα. Ένα ξεσήκωμα που λέμε. Προσωπικά δε, και χωρίς να έχω ιδιαίτερη σχέση με τον αθλητισμό παρά μόνο να τρέχω περιστασιακά μεγάλες αποστάσεις και να παίζω κανένα μπασκετάκι, με έκανε να αγαπήσω το τρίαθλο, να θέλω να μάθω περισσότερα για το άθλημα, να μετανιώνω που δεν είμαι ερασιτέχνης τριαθλητής και να σκεφτώ πως ποτέ δεν είναι αργά να αρχίσω. Νομίζω πως κάτι τέτοιο είχε στο μυαλό του ο Χρίστου όταν το έγραφε και τουλάχιστον κατ’ αυτή την έννοια πρέπει να αισθάνεται πολύ υπερήφανος.

Με αληθινά παραδείγματα από τη ζωή του ως αθλητής, μας δίνει τις αρχές της άσκησης και της διατροφής, περιγράφει τα τρία αθλήματα (κολύμπι, ποδήλατο, τρέξιμο) ξεχωριστά αλλά και το πώς ο συνδυασμός τους εξάγει το τέλειο αποτέλεσμα, μας μιλάει για την ψυχολογία πριν από την προπόνηση αλλά και τους αγώνες και μας αποκαλύπτει όλα τα μυστικά που έμαθε (και έπαθε) ο ίδιος μέσα από τριανταπέντε χρόνια άσκησης και αγώνων. Συμβουλές, προπονητικό πρόγραμμα για κάθε άθλημα αντοχής, ιστορικές αναδρομές, σύνδεσμοι στο διαδίκτυο και γενικά… όλα όσα χρειάζεται ο αναγνώστης για να το λατρέψει.

Αν και ειδικού περιεχομένου, απευθύνεται σε ευρύ κοινό. Διαβάστε το και θα αλλάξετε τρόπο ζωής.

Θα μπορούσα να παραθέσω αρκετά κομμάτια του βιβλίου, επέλεξα όμως κάτι από τον πρόλογο του Πάνου Ιωαννίδη, γιατί νομίζω πως συνοψίζει με πολύ καλύτερο τρόπο, αυτά που ήθελα παραπάνω να σας πω.

(…) Προσωπικές εμπειρίες, δραματικές, ιλαρές και συγκινητικές, κάποτε ξεκαρδιστικές, όμορφες παραστατικές φωτογραφίες, παραπομπές σε βίντεο και πλούσια γραφικά διανθίζουν αυτό το λιτά και γλαφυρά γραμμένο βιβλίο, που το διάβασα απνευστί, μη θέλοντας να τελειώσει και που με φόρτωσε με μεταμέλεια γιατί μετά την εφηβεία εγκατέλειψα τον κλασικό αθλητισμό και στερήθηκα τις συγκινήσεις, τις χαρμολύπες και τα ευεργετικά αποτελέσματα που φέρνει η διά βίου άθληση.

Αν διάβαζα το βιβλίο του Χρίστου Χρίστου στα δεκαοχτώ μου, ίσως… (…)

Εκδόσεις Αρμίδα. Βαθμολογία 8/10

Update: 1 χρόνο και 3 μήνες μετά τη δημοσίευση αυτής της παρουσίασης, ολοκλήρωσα επιτυχώς τον πρώτο μου αγώνα τριάθλου. Τελικά όντως, ποτέ δεν είναι αργά να ξεκινήσεις! Όπως μου είπε και ο ίδιος ο συγγραφέας όταν επικοινώνησα για να τον ευχαριστήσω που με παρακίνησε με το βιβλίο του: “Εγώ σε ευχαριστώ, που είσαι ακόμα ένας από αυτούς που σηκώθηκαν από τον καναπέ, κάτι που δίνει νόημα και σκοπό στην ύπαρξη του βιβλίου”.

🙂

Advertisements

Καβαφικοί Φόνοι – Θοδωρής Παπαθεοδώρου

kavΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ξαναδιάβασα αστυνομικό! Τέρμα το ευχάριστο διάλειμμα. Λοιπόν, ο Παπαθεοδώρου δείχνει να το ‘χει όλο. Χτίζει μυστήριο και έγκλημα γύρω από τον τόσο διάσημο Αλεξανδρινό ποιητή, για τον οποίο έχουν γραφτεί τα πάντα, εκτός από αστυνομική ιστορία! Δυνατοί χαρακτήρες, δεμένη πλοκή, διαβάζεις εμβόλιμα και ποιήματα του Καβάφη, μιας και όλα τα μυστικά κρύβονται σε αυτά. Αν δηλαδή σου αρέσει το αστυνομικό, αλλά νιώθεις και λίγο ιντελεκτουέλ, αυτό το βιβλίο είναι για σένα.

Ήρωες ο Νίκος Μάντης, ξεπεσμένος ντέντεκτιβ που ζούσε χρόνια στην Αμερική μεταξύ καζίνο και μπουρδέλων και ο Ξενοφών Δαρείος, νυν επιγραμματοποιός, πρώην καθηγητής αρχαιολογίας στο πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και φανατικός Καβαφιστής. Όταν ανακαλύπτουν τον ποιητικό φόνο της υπερήλικης Πανδώρας Καλλέργη, αποφασίζουν μαζί -αλλά για διαφορετικούς λόγους- να κυνηγήσουν τον δολοφόνο της σε Αθήνα και Αλεξάνδρεια και να ανακαλύψουν ποιος κρύβεται πίσω από αυτόν αλλά και τους υπόλοιπους φόνους των μελών μιας Καβαφικής λέσχης που κρύβει μυστικά του ποιητή τα οποία δεν πρέπει να φανερωθούν ποτέ και σε κανέναν…

(…) Che fece …. il gran rifiuto
Σε μερικούς ανθρώπους έρχεται μια μέρα
που πρέπει το μεγάλο Ναι ή το μεγάλο Όχι
να πούνε. Φανερώνεται αμέσως όποιος το ‘χει
έτοιμο μέσα του το Ναι, και λέγοντας το πέρα
πηγαίνει στην τιμή και στην πεποίθησί του.
Ο αρνηθής δεν μετανοιώνει. Αν ρωτιούνταν πάλι,
όχι θα ξαναέλεγε. Κι όμως τον καταβάλλει
εκείνο τ’ όχι – το σωστό – εις όλην την ζωή του. (…)

Εκδόσεις Ψυχογιός. Βαθμολογία 8/10

Νυχτερινό τρένο για τη Λισαβόνα – Πασκάλ Μερσιέ

pascalΥΠΑΡΧΟΥΝ βιβλία που πρέπει να διαβάσεις αρκετές σελίδες πριν μπεις όχι μόνο στο νόημα, αλλά για να σε κερδίσουν, να σε ταξιδέψουν – άσε βέβαια εκείνα που δεν το καταφέρνουν ποτέ. Ο Μερσίε αντίθετα τα καταφέρνει εξαιρετικά από την πρώτη σελίδα και παράλληλα σε κρατάει μέχρι τέλους, πράγμα που μου έχει συμβεί εξαιρετικά σπάνια, ειδικά σε μη αστυνομικό μυθιστόρημα.

Κεντρικός ήρωας ο Ράιμουντ Γκρεγκόριους ή Μούντους, όπως τον έλεγαν οι μαθητές του. Εργάζεται ως καθηγητής λατινικών και αρχαίων ελληνικών σε ένα λύκειο της Βέρνης και έχει -δικαιολογημένα- τη φήμη του μοναχικού και προσηλωμένου απόλυτα στην επιστήμη του και τη μόρφωση. Μια μέρα περπατώντας όπως κάθε μέρα την ίδια ώρα και από την ίδια διαδρομή για να πάει στο σχολείο που διδάσκει, βλέπει μια γυναίκα που ετοιμάζεται να αυτοκτονήσει στο ποτάμι και ακούγοντας την να λέει Portugues όταν τη ρώτησε ποια είναι η μητρική της γλώσσα, κυριολεκτικά μαγεύεται.

Αφού τη σώζει, περιτριγυρίζοντας αργότερα στους δρόμους της γειτονιάς του, μπαίνει σε ένα βιβλιοπωλείο που ψώνιζε παλαιότερα βιβλία για την πρώην γυναίκα του την Φλοράνς. Εκεί οδηγούνται τα βήματα του στο βιβλίο κάποιου Πορτογάλου Αμαντέου ντε Πράντου. Μόλις ο βιβλιοπώλης του μεταφράζει την εισαγωγή, αποφασίζει να τα παρατήσει όλα και να πάρει το πρώτο νυχτερινό τρένο για τη Λισαβόνα. Εκεί θα ακολουθήσει τα ίχνη του Πορτογάλου ποιητή και αυτή η γνωριμία θα αλλάξει αυτό που μέχρι τότε ονόμαζε ζωή

(…) NOBREZASILENCIOSA. ΣΙΩΠΗΛΗ ΕΥΓΕΝΕΙΑ. Είναι λάθος να πιστεύει κανείς ότι οι αποφασιστικές στιγμές μιας ζωής, οι στιγμές που κρίνουν τα πάντα κι αλλάζουν την πορεία της, είναι στιγμές ηχηρές και δραματικές, συνοδευόμενες από έντονες εσωτερικές συναισθηματικές συγκρούσεις. Η πλάνη αυτή είναι ένα κακόγουστο παραμύθι, που έχουν κυκλοφορήσει στον κόσμο μεθύστακες δημοσιογράφοι, λυσσασμένοι για δημοσιότητα κινηματογραφιστές και συγγραφείς που το μυαλό τους μοιάζει με φτηνή κουτσομπολίστικη φυλλάδα. Στην πραγματικότητα, οι εμπειρίες που καθορίζουν τη ζωή μας είναι απίστευτα χαμηλών τόνων. Βρίσκονται τόσο μακριά από τον κρότο, την ξαφνική φλόγα, την ηφαιστειακή έκρηξη, ώστε συχνά δεν τις προσέχουμε καν τη στιγμή που τις βιώνουμε (…)

Ένα κατεξοχήν φιλοσοφικό μυθιστόρημα. Ένα από τα θέματα που θίγει είναι το «πώς αντιμετωπίζεις το θάνατο, όταν αυτός έρθει», θέμα που αναφέρεται και στο Περί της συντομίας της Ζωής του Σενέκα, θέμα που με απασχόλησε, απασχολεί ακόμη και –υποθέτω- απασχολεί όλους μας, άλλους λιγότερο, άλλους περισσότερο.

Ποια είναι αυτή η ζωή που όταν μάθεις πως έχεις λίγο χρόνο ακόμη, δε θα αισθανθείς πως δεν έχεις προλάβει να κάνεις τίποτα; Μπορείς να αντιμετωπίσεις το θάνατο με αξιοπρέπεια; Μήπως αυτή η δύναμη πηγάζει από τη ζωή που έζησες μέχρι τότε;

Ένα βιβλίο που ευτυχώς δεν έγραψε ο Κοέλιο! 😉

Εκδόσεις Ψυχογιός. Βαθμολογία 10/10 (ω, ναι!)

Σημείωση: Το πρωτοπήρα στα χέρια μου το 2008. Μου το έδωσε η φίλη μου Τίνα με αφιέρωση «Στον Δώρο μου… πάντοτε…». Τότε αντιλήφθηκα το πάντοτε σε σχέση με μένα, κάτι σαν που τον νιώθω παντοτινά δικό μου. Τώρα, διαβάζοντας το βιβλίο ξανά και καταλαβαίνοντας άλλα νοήματα πλέον μιας και το πλαίσιο ανάγνωσης άλλαξε, το πάντοτε το αντιλαμβάνομαι επιπλέον και ως εσαεί. Αποτελεί ένα βιβλίο αναφοράς για μένα. Από την Τίνα λοιπόν, πάντοτε…