Μαρία

feather-tattoo-on-bellyΜΕ πλησίασε… Ψηλός, γεροδεμένος, βλέμμα σταθερό, κατευθείαν στον στόχο:
– Πού πονάς;
– Παντού
Σιωπή… Μια ανάσα, δυο ανάσες… πάμε ξανά:
– Κάπου σε ξέρω… Έχεις ξανάρθει εδώ;
– Δε θυμάμαι… μπορεί, ίσως πιο παλιά…
Πώς να του πω; Από πού ν’ αρχίσω; Θεέ μου… Γιατί αυτός; Γιατί τώρα;
– Βγάλε την μπλούζα σου
– Δυο ερωτήσεις και μια πρόστυχη προσταγή, δεν είναι τρόπος αυτός να ξεκινήσει μια σχέση…
– Τί είπες;
– Τρίτη ερώτηση…
Γελάμε… όπως παλιά… θυμήθηκε άραγε; Βγάζω την μπλούζα μου και περιμένω, σίγουρη πλέον… Κοιτάει, βλέμμα σταθερό, κατευθείαν στον στόχο, παγώνει… Μια ανάσα, δυο ανάσες, τρεις…
– Δεν χρειάζεται να το κοιτάς περισσότερο, αυτό είναι, το δικό μας…
– …Πάμε να φύγουμε…
– Να πάμε πού;
– Κάπου, οπουδήποτε, όχι εδώ!

Στο αυτοκίνητο με ρώτησε αυτό που φοβόμουν, το «Γιατί», γιατί εκείνο, γιατί το άλλο, γιατί έφυγα, γιατί τον άφησα, γιατί έτσι, γιατί γύρισα… Δε μου έμειναν ανάσες:
– Γύρισα αγάπη μου!

Advertisements

Leave your Comment

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s